เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 13 ให้ข้าเอง!
จอมกระบี่เสวียนเวยมองดูผู้คนที่กำลังเตรียมพร้อมอย่างฮึกเหิม แล้วกล่าวอธิบายกฎระเบียบอย่างชัดเจนว่า “ผู้ใดที่สามารถดึงกระบี่เทพออกจากภูเขาหินได้ ผู้นั้นก็คือเจ้านายของกระบี่เทพ”
“ทว่ากระบี่เทพแต่ละเล่มต่างมีสัตว์รกร้างคุ้มกันกระบี่ของตน ทุกคนที่คิดหมายปองกระบี่เทพ หากถูกสัตว์รกร้างตรวจพบก็จะถูกฉีกกระชากจนแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย”
จอมกระบี่เสวียนเวยกล่าวจบ เจตจำนงกระบี่ที่ปลายนิ้วก็หมุนวน เขาดีดนิ้วหนึ่งครา พลังวิญญาณสายหนึ่งก็ตกลงรอบกระบี่สยบเซียน ทว่าพลังวิญญาณสายนั้นยังไม่ทันถึงพื้น หงส์อัคคีที่โผล่มาจากไหนก็ไม่ทราบก็โฉบลงมาจากอากาศ พาเอาอัคคีกรรมไร้สิ้นสุดแผดเผาทุกสรรพสิ่ง พลังทำลายล้างของมันทำให้ทรายเหลืองในรัศมีร้อยลี้กลายเป็นเถ้าถ่าน
กลุ่มคนของพวกเขาหากไม่มีจอมกระบี่เสวียนเวยคอยคุ้มกันอยู่เบื้องหน้า เกรงว่าตอนนี้คงได้รับผลกระทบไปแล้ว
หงส์อัคคีตัวนี้ก็คือสัตว์รกร้างคุ้มกันกระบี่สยบเซียนนั่นเอง