เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 283 ตอนจบ
แม่สื่อมงคลยิ้มพร้อมกล่าวคำอวยพรอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะยกสุราผูกสัมพันธ์มาให้ สองสายแขนเกี่ยวประสานกันแล้วดื่มสุราดื่มคล้องแขน
หยาดสุราไหลลงคอ รสเผ็ดร้อนปนหวานซึมซาบ เหมียวซางซางเพียงจิบไปคำเล็ก ๆ ทว่าก็ยังถูกความเผ็ดซ่านจนโหนกแก้มซับสีเลือด
แม่สื่อมงคลและเหล่าหญิงรับใช้ถอยออกไปด้านนอก พร้อมงับปิดประตูห้อง
ภายในห้องหอเหลือเพียงพวกเขาสองคน แผ่นหลังที่เคยเหยียดตรงของเหมียวซางซางพลันอ่อนล้าทอดตัวลงบนเตียง ฟางเหยียนจี้สายตาว่องไวและมือไวประคองนางไว้ได้ทัน บนเตียงยังคงมีพุทราแดง ถั่วลิสง และลำไยแห้งกระจายอยู่ หากล้มตัวลงไปคงโดนทิ่มแทงเจ็บตัว
เหมียวซางซางไม่ได้ใส่ใจ เพียงเอนซบอยู่ในอ้อมอกเขาอย่างอ่อนแรง แล้วเงยหน้ามองเขา “ท่านไม่ต้องออกไปต้อนรับแขกหรือขอรับ”
ฟางเหยียนจี้พยักหน้า “ต้องไป แต่ยังไม่ถึงเวลาสำรับ สามารถพักผ่อนสักครู่ก่อนได้”
เหมียวซางซางออกคำสั่งกับเขาทันที “เก็บของเกะกะบนเตียงออกให้หมด แล้วถอดเครื่องประดับบนหัวข้าออกด้วย”
นางเพียงอยากนอนลงบนเตียงสบาย ๆ เอนกายหลับสักตื่นค่อยว่ากัน