กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 272 การสารภาพรัก (1)
ฟางเหยียนจี้สูดหายใจเข้าลึก แววตาที่เคยสุขุมเยือกเย็นคู่นั้น บัดนี้กลับแฝงความประหม่าและตื่นเต้นอยู่หลายเสี้ยว
เขาอ้าปาก คล้ายไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นเอ่ยอย่างไร สุดท้ายจึงเลือกวิธีที่ตรงไปตรงมาที่สุด
“ซางซาง” เขาเปลี่ยนคำเรียกขาน มิได้เรียกว่า “แม่นางเหมียว” อีกต่อไป แต่เรียกชื่อของนาง น้ำเสียงอ่อนโยนราวกับเกรงว่าจะทำสิ่งใดตกใจ “ข้า... ข้าพึงใจเจ้า”
หัวใจของเหมียวซางซางกระตุกวูบอย่างแรง คล้ายมีสิ่งใดระเบิดออกกลางทรวงอก ผลิบานเป็นดอกไม้ไฟเต็มท้องฟ้า
นางเคยคิดอยู่นานนับครั้งว่าฟางเหยียนจี้จะบอกรักอย่างไร แต่คาดไม่ถึงว่าเขาจะเอ่ยคำอันเรียบง่ายและตรงไปตรงมาเช่นนี้ออกมาในวันนี้