เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 255 เพื่อนบ้าน
ฟางเหยียนจี้มองท่าทางสละสลวยฉายแววคาดหวังเต็มเปี่ยมของนาง รอยยิ้มแผ่วเบาประดับในแววตา เอ่ยปากด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไปด้วยกันสิ”
เมื่อได้รับคำอนุญาต เหมียวซางซางก็ยินดีเปรมปรีดิ์ เดินตามหลังทุกคนออกประตูไปพร้อมกัน
คณะเดินทางเดินผ่านกำแพงเรือนของตนก่อน แล้วจึงอ้อมผ่านกำแพงเรือนของบ้านข้างเคียง เดินไปข้างหน้าตามตรอกซอยไม่กี่ก้าว ก็มองเห็นประตูใหญ่สง่างามน่าเกรงขามแห่งหนึ่ง
ประตูบานนั้นไม่ได้ลงกลอนไว้ ฟางเหยียนจี้ยื่นหัตถ์ผลักออกเบา ๆ แล้วหันกายกลับมา ทำหัตถ์เชื้อเชิญส่งให้ทุกคน เป็นสัญญาณให้ทุกคนเข้าไป
แม้จะเคยยินทุกคนเอ่ยถึงก่อนหน้านี้ว่าเรือนพักของฟางเหยียนจี้กว้างใหญ่ยิ่งนัก ทว่าในใจของเหมียวซางซางก็คิดเพียงว่า คงใหญ่กว่าเรือนพักที่บ้านตนเพิ่งซื้อใหม่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น