กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 242 ชู้ชาย
ยามนี้บนศาลาว่าการชุลมุนวุ่นวายยิ่ง คนตระกูลลวี่ร้องไห้ก่นด่าตีกระต๊าก ชุลมุนไปหมด ไม่มีผู้ใดสนใจฉากที่หลี่ว์ต้าจื้อถูกเตะถีบนี้แม้แต่น้อย ทุกคนต่างตกอยู่ในความหวาดวิตกและความตื่นตระหนกของตนเอง
หลี่ว์ต้าจื้อถูกเตะจนกลิ้งไปกับพื้นรอบหนึ่งจึงหยุดลง เขาเอามือกุมไหล่ที่เจ็บปวด ใบหน้าขาวซีด สายตาอาฆาตแค้นจ้องมองเหมียวต้าจ้วง ปากเสียสติแผดเสียงร้องโฮก:
“พวก... พวกเจ้าสมสู่กันนานแล้วใช่หรือไม่ อาศัยช่วงที่ข้าไม่ทันระวังแอบลักลอบติดต่อกัน พวกเจ้าคู่ชายชั่วหญิงแพศยา!”
เหมียวต้าจ้วงพอได้ยินคำนี้ ก็ขมวดคิ้วทันที หันไปมองนายอำเภอที่นั่งเด่นอยู่บนโถง เอ่ยร้องเรียนด้วยเสียงอันดังลั่น: