กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 210 พี่ชายซิ่วไฉ
เขาเอ่ยบอกเรื่องนี้แก่พี่ใหญ่ด้วยความสงสัยเต็มอก เมื่อต้าจ้วงฟังจบก็ตบหัวเขาไปหนึ่งที ตบแต่งด่าทอด้วยความขัดใจ “บอกว่าเจ้าโง่เจ้าก็ยังไม่ยอมรับ เจ้ามองไม่เข้าใจจริงๆ หรือแกล้งทำเป็นเลอะเลอะเทอะกันแน่”
ต้าจ้วงจำได้เด่นชัดยิ่งนักว่า ในปีนั้นปู่ย่าทารุณท่านพ่อของพวกเขาอย่างไร กลั่นแกล้งท่านแม่เช่นไร ทั้งยังลำเอียงรักบุตรของบ้านลุงใหญ่เพียงใด ปล่อยมอบผลประโยชน์ทั้งหมดให้แก่ลูกพี่ลูกน้อง ส่วนต่อพวกเขาสี่พี่น้องกลับคับแคบใจดำร้อยแปดประการ
ความอับอายและความอยุติธรรมเหล่านั้นที่สลักลึกเข้ากระดูก เขาไม่มีวันลืมเลือนไปตลอดชีวิต