กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 176 กำเนิด
พวกนางเติบโตมาจนป่านนี้ เคยไปแค่ในตัวอำเภอ จะเคยพบเห็นภัตตาคารใหญ่ในตัวเมืองอำเภอเช่นนี้ได้อย่างไร ขณะเดินไปจึงมองสำรวจด้วยความอยากรู้อยากเห็นไปพลาง ปากเอ่ยคำชื่นชมไม่ขาดสาย:
“ว้าว ภัตตาคารแห่งนี้ใหญ่โตยิ่งนัก ใหญ่โตโอ่อ่ากว่าภัตตาคารที่ใหญ่ที่สุดในตัวอำเภอเสียอีก!”
“เจ้าดูโต๊ะตัวนี้สิ เช็ดเสียเงาวับ แล้วยังมีเก้าอี้พวกนี้อีก นั่งแล้วต้องสบายเป็นแน่!”
เหมียวต้าจ้วงพาพวกรวมสามพี่น้องไปชมโถงใหญ่ชั้นหนึ่งก่อน จากนั้นจึงขึ้นไปห้องรับรองส่วนตัวบนชั้นสองและชั้นสาม ทุกสถานที่ที่ไปถึง เขล้วนแนะนำให้พวกนางฟังอย่างละเอียด ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจ