ตอนที่ 158 หัดเขียนอักษร

ตอนที่ 158 หัดเขียนอักษร

โจวชิงหลิงหัวเราะเยาะในใจ หอเหวินเซียงแห่งนี้ล่มสละสืบมานับว่าไม่เสียเที่ยวเลยสักนิด แม้แต่เถ้าแก่ร้านยังดูถูกคนเพียงนี้

เหมียวชุนเซิงกลับยังคงมีรอยยิ้มบนใบหน้า เอ่ยอย่างไม่ถ่อมตนและไม่หยิ่งยโสว่า “ราคาไม่เบา แล้วเป็นเงินเท่าใดกันแน่ อย่างไรก็ต้องให้พวกเราทราบราคาจริง ถึงจะหารือกันได้มิใช่หรือ”

เถ้าแก่ร้านผู้นั้นชำเลืองมองผู้ซื้ออีกสองท่านที่นิ่งเงียบอยู่ข้างๆ เอ่ยเสียงดังฟังชัดว่า “ราคาเปิดเผยชัดเจน ราคาเดียว สองพันห้าร้อยตำลึง! หากพวกท่านผู้ใดต้องการ ใครนำเงินออกมาได้ก่อน อาคารหลังนี้ก็เป็นของผู้ผู้นั้น!”