กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 156 แผงขายอาหารพะโล้
แต่ทว่าความจริงกลับพิสูจน์ว่านางย่อมคิดมากไปเอง เพียงแค่นำของพะโล้ร้อนฉ่าควันฉุยออกมาจัดวาง ก็ถูกเหล่าลูกค้าขาประจำที่ได้ข่าวรีบเร่งมาเหมาเหมาไปจนเกลี้ยงทันที แม้แต่เศษเล็กเศษน้อยก็ไม่เหลือไว้เลย
“อาหารพะโล้นี้กินแกล้มสุรานับว่ายอดเยี่ยมยิ่งนัก เหมาะจะใช้เป็นกับแกล้มที่สุด ข้าต้องซื้อกลับไปให้มากหน่อย ยามค่ำคืนจะได้ค่อย ๆ จิบสุรา!”
“ไอ้ยา เฒ่าหยาง วันนี้ข้ามาช้าไปเลยซื้อไม่ทัน เอาเช่นนี้เป็นอย่างไร ข้าเลี้ยงสุราเจ้า เจ้าแบ่งอาหารพะโล้ให้ข้าชิมสักหน่อย ดีหรือไม่”
“เอ๋ รากบัวพะโล้แผ่นนี้รสชาติเปรี้ยว ๆ กรอบ ๆ ช่างลื่นคอยิ่งนัก ลูกสะใภ้ข้าต้องชอบกินเป็นแน่ ข้าต้องรีบนำกลับไปให้นางชิมของอร่อยนี้!”