เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 147 เยี่ยมเยียนกลางดึก
เมื่อกลับมาถึงในเรือนตระกูลโจว เฉาเฉี่ยวเหนียงก็แอบเก็บซองอั่งเปาที่บรรดาญาติมิตรมอบให้เด็ก ๆ เอาไว้อย่างมิดชิด ใส่ลงในหีบไม้แล้วใส่กุญแจลั่นกลอน
โจวฉางซุ่นดื่มสุราไปหลายแก้วยามเที่ยง จึงรู้สึกง่วงเหงาซบเซาอยู่บ้าง ยามนี้จึงกลับเข้าเรือนเตรียมจะเอนกายลงพักผ่อน
เฉาเฉี่ยวเหนียงเห็นสามีเดินเข้ามา ก็เร่งกดเสียงให้ต่ำลง ขยับเข้าไปใกล้ข้างกายเขาแล้วเอ่ยถามเสียงเบา “ท่านพี่ ท่านว่าชิงเหนียงจะยอมให้พี่สาวคนโตของท่านยืมเงินสักเท่าไรกันหรือ ขอรับ”
โจวฉางซุ่นค่อย ๆ ถอดเสื้อตัวนอกและรองเท้าออกอย่างเชื่องช้า พลางเอ่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ “เจ้าจะไปยุ่งเรื่องเหล่านี้ทำไมกัน ชิงหลิงในยามนี้พอมีกำลัง ความสามารถถึงก็ยืมให้มากหน่อย หากความสามารถไม่ถึงก็ยืมให้น้อยหน่อย อย่างไรก็เป็นพี่น้องเรือนเดียวกัน การช่วยเหลือเกื้อกูลกันย่อมเป็นเรื่องที่สมควรแล้ว”