กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 114 ชุดกระโปรงสีชมพู
เหมียวชุนเซิงย่อมมิได้คิดจะจี้ใช้งานเด็กน้อยจริง ๆ เพียงอยากอาศัยเรื่องเล็กน้อยนี้ ให้เขาเข้าใจถึงความหมายของคำว่า “วิริยะ”
รอจนกระทั่งยามเที่ยงเริ่มผัดอาหารหม้อใหญ่ มิจำเป็นต้องให้เอ้อร์จ้วงคอยเป็นลูกมือแล้ว จึงยอมผ่อนลมปาก ให้เขามิว่าจะไปเที่ยวเล่นกับเด็กวัยเดียวกันบนถนน หรือจะตามพี่ชายลูกพี่ลูกน้องทั้งสองอย่างโจวเฉิงไฉและโจวเฉิงอี้ไปช่วยงานที่แผงขายริมท่าเรือ ก็สุดแล้วแต่ความสมัครใจของเขาเอง
เอ้อร์จ้วงเสงี่ยมเจียมตัวอยู่ในร้านอาหารได้ไม่กี่วัน รอจนคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมโดยรอบอย่างถ่องแท้ อีกทั้งได้พี่ใหญ่เหมียวต้าจ้วงพาไปรู้จักกับสหายวัยเดียวกันสองสามคนบนถนน นิสัยใจคอจึงเปิดเผยร่าเริงขึ้นโดยสมบูรณ์