กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ตอนที่ 112 ผ้าสีชมพู
เนื่องจากผ้าไม่ได้ซื้อมาในคราวเดียว พับผ้าสีชมพูเหล่านั้นจึงมีสีสันต่างกันเล็กน้อย แต่ล้วนงดงามยิ่งนัก เด็กสาวไม่กี่คนพอขยับเข้ามาดู ดวงตาพลันเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจเป็นล้นพ้น บนใบหน้าเผยความยินดีที่ยากจะซ่อนเร้น พากันรุมล้อมดูผ้าไม่หยุดหย่อน แม้แต่แตงโมในมือก็ลืมกินไปเสียแล้ว
“ผ้าพวกนี้ล้วนเป็นท่านป้าตั้งใจเลือกสรรมาให้พวกเจ้าโดยเฉพาะ สีสันสดใส เนื้อผ้าก็นุ่มนวล เหมาะกับเด็กสาวอย่างพวกเจ้าสวมใส่ที่สุดแล้ว” โจวชิงหลิงมองดูท่าทางดีอกดีใจของพวกเด็ก ๆ แล้วเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“พี่สะใภ้รอง งานเย็บปักถักร้อยของท่านประเสริฐที่สุดในบ้านเรา ผ้าหลายพับนี้ คงต้องรบกวนท่านช่วยตัดเสื้อผ้าใหม่ให้เด็ก ๆ คนละชุดแล้ว รบกวนท่านแล้ว”