ตอนที่ 107 ตั้งแผงขาย

ตอนที่ 107 ตั้งแผงขาย

หวังกุ้ยเซียงมองความขะมักเขม้นและหวังใจที่ปิดไม่อยู่บนใบหน้าของโจวเฉิงไฉผู้เป็นบุตรชาย ริมฝีปากเผยอขยับสองสามที คำพูดที่มาถึงริมฝีปากกลับกลืนลงท้องไปอีกหน

ในใจนางกระจ่างแจ้งยิ่งนัก บุตรชายเติบใหญ่ขึ้นมาแล้วจริง ๆ มีความคิดของตนเองแล้ว สมควรปล่อยให้เขาออกไปเผชิญโลก ลองผิดลองถูกดูบ้าง ต่อให้สุดท้ายต้องล้มลุกคลุกคลานจริง ๆ นั่นก็เป็นประสบการณ์อันหาได้ยากยิ่งในชีวิต ช่วยให้วันหน้ายามวางตนและกระทำการสิ่งใดจะมั่นคงสงบนิ่งขึ้น เติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น ย่อมดีกว่าเฝ้าที่ดินทำกินอันน้อยนิดของตระกูลไปตลอดชีวิต