ตอนที่ 105 โจวเฉิงไฉ

ตอนที่ 105 โจวเฉิงไฉ

ทว่าเมื่อโจวชิงหลิงตรองดูโดยละเอียด จากบ้านเดินทางไปกลับตัวเมืองอำเภอ หากคำนวณตามความเร็วปานกลางยามปกติของเป่าหม่า ขาเดียวก็ต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วยามครึ่งแล้ว ยามเช้าไปส่ง ยามเย็นไปรับ เพียงแค่เวลาที่เสียไปบนหนทางในหนึ่งวันก็มีถึงสามชั่วยาม นับว่าไม่คุ้มค่าเอาเสียเลย

อีกทั้งเป่าหม่านับตั้งแต่ซื้อกลับมา นอกจากการเทียมรถแล้ว ก็ไม่เคยต้องทำงานหนักอันใด บัดนี้หากให้มันไปไถนาทุกวัน เกรงว่าคงไม่อาจรับไหว หากล้าจนล้มป่วยไป ความเสียหายคงใหญ่หลวงนัก—เป่าหม่าเป็นถึงสมบัติที่มีค่าที่สุดในบ้านของพวกนาง ณ ยามนี้แล้ว