ตอนที่ 91 แพะป่า

ตอนที่ 91 แพะป่า

แต่พอคิดอีกที ก็รู้สึกว่าโชคดีที่ตอนนั้นไม่ได้ขาย เพราะหากขายได้เงินในตอนนั้น คงต้องถูกแม่เฒ่าเหมียว ริบไปตรงๆ เป็นแน่ สู้เอามาบำรุงร่างกายตนเองไม่ได้ เขาจึงเติบโตมาสูงใหญ่กำยำได้ถึงเพียงนี้ คำนวณดูเช่นนี้แล้ว ก็ถือว่าไม่เสียเที่ยวเท่าไร

วันเวลาผ่านไปอย่างสงบสุขและราบรื่น ยามที่ลมฟ้าอากาศหนาวเย็นลงเรื่อยๆ หม้อไฟเล็กเตาถ่านก็ยิ่งเป็นที่นิยม ร้านอาหารขายดีเป็นน้ำซับ ยามคำนวณรายรับเมื่อสิ้นเดือน รายรับของเดือนนี้ก็ก้าวข้ามสี่สิบตำลึงเงินไปอย่างมั่นคงอีกครั้ง