ตอนที่ 65 ฝากเลี้ยง

ตอนที่ 65 ฝากเลี้ยง

ดวงตาคู่โตทอประกายแจ่มใสคู่นั้น ราวกับกำลังเอ่ยว่า “ท่านแม่ ท่านรีบไปทำค้าขายเถิดขอรับ! หาเงินให้ได้เยอะ ๆ แล้วรีบกลับมารับข้าเร็ว ๆ นะเจ้าคะ!”

โจวชิงหลิงถูกภาพที่ตนเองมโนขึ้นมาทำให้รู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก ความแสบร้อนในใจถูกชะล้างปัดเป่าไปไม่น้อยในชั่วขนาดยาม

แม้บุตรีคนเล็กจะไม่ร้องไม่โวยวาย รู้ความยิ่งกว่าพวกพี่ชาย ทว่านางก็ยังอดไม่ได้ที่จะก้าวไปข้างหน้า อุ้มบุตรีมาจากอ้อมอกของป้าสะใภ้ใหญ่ แล้วประทับจูบฟอดใหญ่ลงบนแก้มขาวเนียนนุ่มนิ่มของนาง จูบเสียจนเหมียวซางซางหัวเราะคิกคักไม่หยุด