ตอนที่ 55 เลี้ยงสุกร

ตอนที่ 55 เลี้ยงสุกร

ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่าเหมียวชุนเซิงกลับสั่นหน้า ไม่เห็นพ้องกับความคิดนี้ “บุตรหลายคนในเรือนพวกเรายังเล็กนัก ต้องให้เจ้าคอยดูแลอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

ยามปกติหากข้าว่างเว้น ก็ไปทำงานรับจ้างรายวันยังตัวเมืองอำเภอเพื่อช่วยจุนเจือเรือน เจ้าอยู่เรือนเพียงลำพัง ต้องทั้งเลี้ยงบุตร ทั้งทำนาทำไร่ จะยังเหลือพลังจิตไปเลี้ยงสุกรได้อย่างไร

สู้ไม่ต้องไปลำบากปวดหัวเลยดีกว่า รอจนสิ้นปี พวกเราก็ทำเช่นเดียวกับปีกลาย ไปขอแบ่งซื้อเนื้อจากบ้านคนอื่นในหมู่บ้านกลับมาผ่านปีใหม่ ก็เหมือน ๆ กัน”

โจวชิงหลิงตรึกตรองดูอย่างถี่ถ้วน ก็นึกว่าเหมียวชุนเซิงเอ่ยได้มีเหตุผล อย่างน้อยที่สุดต้องรอให้ซางซางเติบใหญ่กว่านี้อีกสักนิด สามารถเดินได้เอง เล่นได้เองแล้ว นางจึงค่อยปลีกพลังจิตไปทำสิ่งอื่นได้

ยามนี้สิ่งที่สำคัญที่สุด ยังคงเป็นการดูแลบุตรหลายคนให้ดี