ตอนที่ 47 ไก่ป่า

ตอนที่ 47 ไก่ป่า

“ดีเลย! เช่นนั้นก็ขอบคุณพี่สะใภ้มาก!” โจวชิงหลิงตอบรับด้วยรอยยิ้ม ในใจเต็มไปด้วยความซาบซึ้ง

พี่สะใภ้เฉียนเพิ่งเดินจากไปได้ไม่นาน ท่ามกลางเสียงเท้าที่ดังมาจากนอกประตูเรือน เหมียวชุนเซิงก็แบกท่อนไม้ใหญ่หนาเล่าหนึ่งกลับมาจากบนเขา

ทว่าที่ต่างจากยามปกติก็คือ ครั้งนี้ในมือของเขาคล้ายยังถือสิ่งใดไว้ ใช้เชือกหญ้ามัดเอาไว้ มองจากรูปร่างแล้วกลมป๊อก

ต้าจ้วงกับเอ้อร์จ้วงตาไว เห็นเข้าในแวบเดียว ก็รีบทิ้งก้อนดินในมือทันที แล้ววิ่งกรูเข้าไปด้วยความตื่นเต้น เงยหน้าเล็กๆ ขึ้นเอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ท่านพ่อ! ท่านพ่อ! ในมือท่านถืออะไรหรือขอรับ!”

“นี่คือไก่หรือเปล่าขอรับ? ท่านพ่อ ท่านไปเอาไก่มาจากที่ใดหรือขอรับ!”