ตอนที่ 42 ถ่ายอุจจาระ

ตอนที่ 42 ถ่ายอุจจาระ

โจวชิงหลิงเห็นดังนั้น ก็คร้านจะตลุมบอนกับพวกเขาอีก นางยกชะลอมเปล่าตรงมุมกำแพงขึ้น แล้วยกเท้าเดินตรงไปทางประตู ต่อให้ที่นี่จะมีเรื่องน่าขบขันให้ดูมากเพียงใด นางก็ไม่อยากอยู่ต่อแม้นิดเดียว

เหมียวชุนเซิงย่อมเดินตามลูกสะใภ้ตระกูลตนไปโดยไม่ห่างแม้ครึ่งชุ่น ปล่อยให้ยายเฒ่าเหมียวด้านหลังแหกปากด่าทออย่างหวีดแหลม ถ้อยคำส่อเสียดเหล่านั้นทิ่มแทงมาดั่งเข็ม แต่เขาซ้ำไม่เหลียวหลังกลับไปมองแม้สักหน

“ข้าเกิดเจ้าหมาป่าตาขาวอย่างเจ้ามาได้อย่างไรกัน! ตัวหายนะเช่นนี้!” เสียงของยายเฒ่าเหมียวแหลมสูงและบาดหูยิ่งนัก แม้ห่างออกไปไกลก็ยังได้ยินแผ่วเบาจนแจ่มแจ้ง”