ตอนที่ 33 ต้นกล้ามันเทศ

ตอนที่ 33 ต้นกล้ามันเทศ

เหมียวซางซางกำลังยุ่งอยู่กับการ "ต่อสู้" กับนิ้วมือของตัวเอง พอได้ยินคำพูดของพี่สอง จึงเงยหน้าขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มหวานยิ้มใหญ่ให้เขา

ผู้ที่รู้ใจข้า ก็คือพี่สองนี่เอง!

“อุ๊ย! เป็นเช่นนั้นจริง ๆ ด้วย!” มารดาโจวถูกฉากนี้เย้าจนหัวเราะฮ่า ๆ นางยื่นมือออกไปบีบแก้มยุ้ยของเหมียวซางซางเบา ๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เช่นนั้นซางซางของพวกเราก็ต้องกินข้าวเยอะ ๆ รีบ ๆ โตล่ะ จะได้ออกไปเที่ยวเล่นกับพวกพี่ชายได้!”

เหมียวซางซางกระพริบตาปริบ ๆ คล้ายเข้าใจคล้ายไม่เข้าใจ จากนั้นก็ยื่นมือเล็กอีกข้างออกมาอย่างผ่าเผย แล้วโบกไปมาทางยาย ราวกับกำลังส่งสัญญาณบอกว่าตนเองรับรู้แล้ว