กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 228 ทุกคนสังหรณ์ใจไม่ดี
อ๋าวอิ่นขยับกายวูบหนึ่งก็รุดมาถึงข้างนครเทพนิรันดร์ ยื่นมือออกไปสัมผัสเมืองแห่งนี้อย่างแผ่วเบาด้วยสีหน้าตื่นเต้นระคนยินดี
ศัสตราวุธเทพระดับจักรพรรดิเทพเชียวหรือนี่
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พานพบ และเป็นครั้งแรกที่เคยได้ยินถึงสมบัติล้ำค่าอันไร้เทียมทานเช่นนี้ด้วยซ้ำ
"คิดไม่ถึงเลยว่าชั่วชีวิตนี้ของข้าจะได้ยลสมบัติล้ำค่าถึงเพียงนี้ ฮ่าๆๆ!"
อ๋าวอิ่นหัวเราะร่าด้วยความตื่นเต้นอย่างยิ่งยวด
ยามนี้พวกเซียวหลางก็เข้ามาดูใกล้ๆ เช่นกัน นี่นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขาสำรวจดูนครเทพนิรันดร์อย่างจริงจังถึงเพียงนี้
ทว่าด้วยสายตาของพวกเขา ย่อมไม่อาจมองออกถึงความลึกล้ำอันใดได้เลย
รอยประทับเต๋าเบื้องบนนั้นลึกซึ้งเกินไป มิใช่สิ่งที่ผู้ฝึกตนตัวเล็กๆ ในขั้นปุถุชนเช่นพวกเขาจะหยั่งถึงได้!
หลังจากเข้ามาภายในตัวเมือง