บทที่ 222 ขัดเกลา

บทที่ 222 ขัดเกลา

มิฉะนั้นหากทำๆ หยุดๆ ไร้ความมุ่งมั่น ย่อมไม่มีวันก้าวขึ้นสู่อาณาจักรที่สูงล้ำยิ่งกว่าได้ตลอดกาล!

ทุกคนก้าวเท้าขึ้นไปและเริ่มปีนป่ายขึ้นสู่เบื้องบน

พวกเขาล้วนครอบครองกายเทพไร้เทียมทาน มีพรสวรรค์สูงส่งอย่างยิ่ง ช่วงแรกจึงเคลื่อนที่ได้รวดเร็วยิ่งนัก ประหนึ่งเดินอยู่บนพื้นราบ

จนกระทั่งย่างเหยียบสู่ช่วงกึ่งกลางเขา ความเร็วของทุกคนจึงเริ่มชะลอลง จากนั้นภาพมายาก็ทยอยผุดขึ้นตรงหน้าพวกเขาอย่างต่อเนื่อง คอยล่อลวงให้พวกเขาก้าวพ้นจากขั้นบันไดที่มุ่งสู่เบื้องบน

เพราะ ณ ที่แห่งนี้ หากเหยียบพลาดจนหลุดออกจากขั้นบันได ย่อมร่วงหล่นลงมาจากเวิ้งฟ้าสูง ซึ่งนั่นหมายถึงความล้มเหลว

ภาพมายาในช่วงแรกทุกคนล้วนรับมือได้

เพราะล้วนเป็นสิ่งสามัญไร้ราคาจำพวกความงามและทรัพย์สินศฤงคาร

ทว่าเมื่อพวกเขารุดหน้าขึ้นสู่ที่สูงขึ้นเรื่อยๆ

ภาพมายาก็ยิ่งทวีความสมจริงและน่าหลงใหลยิ่งขึ้น