บทที่ 201 วาสนาของเหวินจ้ง

บทที่ 201 วาสนาของเหวินจ้ง

"นี่จึงเป็นเหตุผลว่าเหตุใดบนทำเนียบทองเต๋าสวรรค์ถึงไม่มีรายนามยอดฝีมือจำนวนมากจากโลกฝั่งนั้น นั่นก็เพราะพวกเขาทอดทิ้งโลกใบนี้ จึงถูกโลกใบนี้ทอดทิ้งเช่นกัน!"

"และในอนาคตอันใกล้นี้ วิญญาณหยินจะหวนกลับมากลืนกินอีกครา ทั้งยังจะน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าครั้งก่อนเสียอีก ดังนั้นก่อนจะถึงเวลานั้น หากสามารถชำระล้างและเบิกแดนบริสุทธิ์ออกมาได้เพิ่มขึ้นย่อมเป็นเรื่องที่ดียิ่งกว่า!"

"นี่ก็คือเหตุผลที่ข้าให้คนในตระกูลไปกลืนกินมหาดาราจักรอื่น เมื่อถึงยามที่มหาสงครามปะทุขึ้น อย่างน้อยก็ยังมีแดนบริสุทธิ์ที่แท้จริงผืนหนึ่งไว้ให้แก่สรรพชีวิตในเอกภพ!"

เซียวเฉินยอมรับว่าตนเองมิใช่พระผู้ช่วยให้รอดอันใด ทว่าเขาก็มิปรารถนาจะเห็นยามมหาสงครามสิ้นสุดลง แล้วทั่วทั้งแดนหยางจะหลงเหลือเพียงคนของตระกูลเซียวพวกเขาเท่านั้น เช่นนั้นมันจะไปน่าสนุกอะไรเล่า!