บทที่ 187 ฆ่าไม่ตายงั้นหรือ?

บทที่ 187 ฆ่าไม่ตายงั้นหรือ?

ชั่วขณะนี้ หุบเขาเซียนร่วงคล้ายจะแหลกสลายเป็นเสี่ยงๆ ไม่อาจทานรับพลังมหาศาลขุมนี้ได้เลยแม้แต่น้อย

เซียวเฉินเหยียบเท้าลงแผ่วเบา คลื่นพลังไร้รูปสายหนึ่งพลันแผ่ซัดไปทั่วสารทิศ เข้าตรึงหุบเขาเซียนร่วงให้มั่นคงไร้กวัดแกว่งอย่างสิ้นเชิง ภายในหุบเขาเซียนร่วงมีมรดกวิถีเซียนอยู่ไม่น้อยจริงๆ ในภายภาคหน้าคนในตระกูลย่อมต้องได้ใช้อย่างแน่นอน!

เมื่อมองดูกิริยาท่าทางอันน่าสะพรึงกลัวไร้ขอบเขตของอีกฝ่าย เซียวเฉินกลับเอ่ยด้วยความเสียดายว่า "น่าเสียดายที่วิญญาณหยินมิอาจนำมากินได้ หาไม่แล้วปีกหงสาของเจ้าย่อมต้องอวบอ้วนเนื้อแน่นน่าดูชม!"

"เปิ่นตี้จะเชือดเจ้า!"

จักรพรรดิเซียนหงส์อเวจีตวาดลั่น สีหน้าดุร้ายเหี้ยมเกรียม อีกฝ่ายถึงกับคิดจะกินปีกหงสาของตนเชียวหรือ?

ช่างสามหาวสิ้นดี ตนไม่เคยต้องรับความอัปยศอดสูถึงเพียงนี้มาก่อน!