เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 160 ท่านอาจารย์ของข้าคือจางเอ้อร์เหอ
"อ๊าก!"
บรรพชนเพลิงชาดกรีดร้องลั่น นิ้วทั้งห้าจมลึกลงไปในเนื้อหนังของเขา กระทั่งกระดูกก็ยังถูกบีบจนแหลกละเอียด โลหิตสีแดงฉานหลั่งรินออกมาจากใบหน้า ดูน่าเวทนายิ่งนัก!
ตูม! พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งระเบิดออกมาจากร่างของเขา ทั่วร่างของบรรพชนเพลิงชาดพลันเปล่งประกายเปลวเพลิงโชติช่วงเทียมฟ้า ราวกับจะเผาผลาญฟ้าดินให้มอดไหม้!
ทว่าเพียงชั่วพริบตาเดียว แสงเพลิงที่แผ่ออกมาจากร่างของเขาก็ถูกสะกดข่มกลับเข้าไปในร่างตามเดิม
สองพ่อลูกฉินเฉิงที่ได้เห็นภาพนี้ต่างยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
บรรพชนเพลิงชาดผู้มองผู้ฝึกตนขั้นอริยะเป็นดั่งมดปลวก ยามนี้กลับถูกเซียวหลิงเทียนใช้มือเดียวคว้าศีรษะยกขึ้นลอยคว้าง!
"นี่... มันเป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?"