กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 156 ผาเต๋าเวหา
“ทว่าสำหรับขุมกำลังระดับนั้น พวกเราที่อ่อนแอดั่งมดปลวกจะมีสิ่งใดที่มีค่าพอสำหรับพวกเขากันเล่า?”
ทุกคนต่างขมวดคิ้ว ขุมกำลังนั้นแข็งแกร่งเกินไป ย่อมไม่มีทางเหลียวมองผู้ฝึกตนระดับอย่างพวกเขาอยู่แล้ว
แม้คิดจะไปเป็นกุลีขุดเหมือง ก็ยังไม่มีเหมืองแร่ให้พวกเขาได้ขุดเลยด้วยซ้ำ!
“คุณค่า? มีค่าพอสำหรับพวกเขาอย่างนั้นหรือ?”
ฉินเฉิงครุ่นคิดอยู่ในใจ ชั่วครู่ต่อมาดวงตาก็พลันเป็นประกาย ตนเองอาจมีคุณค่าที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเขาจริงๆ ก็เป็นได้
จากนั้นเขาก็พาฉินฮ่าวมุ่งหน้าเดินเข้าไปในเมืองมู่
“ท่านพ่อคิดจะทำสิ่งใดกัน? หรือว่าเขาต้องการให้ฉินฮ่าวกราบเข้าเป็นศิษย์ของวิหารเทพสุริยัน?”
ฉินซั่วเอ่ยถามด้วยความสงสัย