บทที่ 154 เหวินจ้งกราบคารวะเป็นอาจารย์

บทที่ 154 เหวินจ้งกราบคารวะเป็นอาจารย์

"ว่าอย่างไร? หรือเจ้ายังคิดจะฆ่าคนปิดปากอีกงั้นรึ?"

เซียวเฉินหันกลับมาเอ่ยถาม สีหน้าประดับรอยยิ้มคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

เหวินจ้งแผ่กลิ่นอายพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมาทั่วร่าง ก้าวเดินเข้าหาคนทั้งสองทีละก้าว เขามองดูเซียวหลีที่ยืนอยู่ตรงนั้นโดยไร้ซึ่งความหวาดกลัวแม้แต่น้อย จากนั้นก็คุกเข่าลงบนพื้นดังตุบ

แผ่นหินชิงสือปูถนนพลันแหลกละเอียดเป็นผุยผงด้วยแรงกดจากหัวเข่าทั้งสองข้างของเขาในพริบตา

"ท่านอาจารย์!"

โจวฉิงทั้งสองคนร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ ต่างเบิกตากว้างเผยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ

พวกเขาเดิมทีคิดว่าท่านอาจารย์จะลงมือสังหารคนทั้งสอง นึกไม่ถึงเลยว่าจะเกิดภาพอันแปลกประหลาดพิกลนี้ขึ้น!

ปัง ปัง ปัง!