บทที่ 137 กำเนิดผู้จุติจากสังสารวัฏ

บทที่ 137 กำเนิดผู้จุติจากสังสารวัฏ

ตั้งแต่หินวิญญาณธรรมดา ผลึกเซียน ไปจนถึงผลึกเทพ ล้วนสะสมไว้มากมายล้นพ้นแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นแหวนมิติหรือถุงเก็บสัมภาระก็ไม่อาจจุได้หมด ด้วยความจนปัญญา เซียวเฉินจึงทำได้เพียงเบิกสร้างโลกขึ้นมาใบหนึ่ง แล้วนำทรัพยากรทั้งหมดที่ได้จากการลงชื่อเช็กอินใส่เข้าไปไว้ในโลกใบนั้น

หากมิใช่เพื่อสร้างแรงจูงใจในการแข่งขันให้แก่คนในตระกูล เขาก็ไม่จำเป็นต้องตั้งสิ่งที่เรียกว่าแต้มคุณูปการขึ้นมาเลย เพราะต่อให้พวกนั้นจะผลาญเล่นอย่างไร ก็ไม่มีทางใช้ทรัพยากรของตระกูลจนหมดสิ้นได้

“ผู้นำตระกูลมิต้องกังวลไปขอรับ จำนวนคนในตระกูลช้าเร็วก็ย่อมค่อยๆ เพิ่มขึ้นมาเอง!”

เซียวยเว่เอ่ยปลอบ

นับตั้งแต่เซียวเฉินขึ้นเป็นผู้นำตระกูล นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นอีกฝ่ายทำหน้ากลัดกลุ้มเช่นนี้