บทที่ 96 ขอทานน้อย

บทที่ 96 ขอทานน้อย

ในชั่วขณะที่เซียวเฉินปรากฏกายขึ้นบนถนนสายหลักนั้น

ขอทานน้อยเพิ่งจะเช็ดคราบเลือดบนพื้นจนสะอาดเอี่ยมพอดี ทว่าน่าเสียดายที่โลหิตซึ่งไหลรินจากมุมปากของนางกลับทำให้พื้นเปรอะเปื้อนอีกครา

อย่างไรเสียนางก็เป็นเพียงคนธรรมดาที่ไร้ซึ่งตบะบำเพ็ญ ขณะที่ชายหนุ่มเผ่ามังกรผู้นั้นกลับเป็นถึงผู้ฝึกตน การที่อีกฝ่ายเตะนางหนึ่งเท้าแล้วไม่ถึงแก่ความตายก็นับว่าได้สายเลือดมังกรในกายช่วยคุ้มครองไว้แล้ว มิเช่นนั้นปุถุชนคนธรรมดาจะไปทานทนรับลูกเตะของผู้ฝึกตนได้อย่างไร?

"ข้าสั่งให้เจ้าเช็ดให้สะอาด เจ้ายังกล้ากระอักเลือดลงพื้นอีกรึ รนหาที่ตายหรืออย่างไร!"

ชายหนุ่มเผ่ามังกรตวาดเสียงกร้าว สายตาที่มองนางเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม จากนั้นจึงเตะเข้าใส่ศีรษะของนางอีกครา