กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 91 เซียวยเว่ตกลงสู่ทะเลสาบ
"เพิ่งสร้างขึ้นเมื่อไม่นานนี้เอง สระน้ำก่อนหน้านี้มันเล็กเกินไปจริงๆ!"
ยามนี้เซียวเฉินนั่งขัดสมาธิอยู่บนเมฆาก้อนหนึ่งเหนือน่านน้ำทะเลสาบตกปลาหมื่นภพ ช่างดูสุขุมสง่างามและเปี่ยมด้วยมาดผู้ยิ่งใหญ่ยิ่งนัก
"การตกปลาสนุกสนานถึงเพียงนั้นเชียวหรือขอรับ"
เซียวยเว่เอ่ยถามด้วยความฉงน
เขาเห็นผู้นำตระกูลตกปลาอยู่เป็นประจำ ทว่าตนเองกลับมิเข้าใจว่ามันมีสิ่งใดน่าเพลิดเพลินเลยสักนิด!
"การตกปลาช่วยให้จิตใจสงบนิ่ง ช่วยให้ปลดเปลื้องภาระทั้งปวงแล้วเข้าสู่สภาวะจิตอันปลอดโปร่งว่างเปล่า และในสภาวะเช่นนี้จะยิ่งช่วยให้ผู้บำเพ็ญเพียรเกิดการหยั่งรู้แจ้งได้ง่ายขึ้น บางคราก็นับเป็นวาสนาอันยากจะพานพบเชียวนะ!"
เซียวเฉินอธิบาย
"ยังมีสรรพคุณเช่นนี้ด้วยหรือขอรับ เช่นนั้นให้ข้าลองดูบ้างได้หรือไม่"
"ได้สิ!"