บทที่ 82 ข้าจะส่งพวกเจ้าไปสักทาง

บทที่ 82 ข้าจะส่งพวกเจ้าไปสักทาง

ผ่านไปไม่นาน ชายรูปร่างกำยำล่ำสันหลายคนก็นั่งลงตรงจุดที่ไม่ไกลจากที่เซียวเฉินกำลังลิ้มรสอาหารเลิศรส พลางมองดูอาหารโอชะอันอุดมสมบูรณ์เต็มโต๊ะของเซียวเฉินและกลิ่นหอมอบอวลที่ลอยฟุ้งอยู่ในห้อง ทั้งหมดต่างอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ

ชั่วชีวิตของพวกเขาไม่เคยได้ลิ้มลองอาหารเลิศหรูเช่นนี้มาก่อน แต่อีกฝ่ายกลับกินดื่มได้อย่างสำราญใจเพียงนี้ ก็แค่เพราะทางบ้านอีกฝ่ายมีเหมืองสินแร่สินะ!

"บัดซบ หากมีชาติหน้า ข้าจะต้องไปเกิดใหม่ในตระกูลที่ดีให้ได้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นประเภทที่บ้านมีเหมืองสินแร่นั่นแหละ!"

เจ้าอ้วนคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความอิจฉา