บทที่ 75 วิญญาณหยิน

บทที่ 75 วิญญาณหยิน

"อะไรนะ ไม่ใช่มนุษย์หรือ"

เยี่ยหรูเมิ่งตกใจ หันไปมองบิดาด้วยความกังขา

"เจ้าไม่รู้สึกเลยหรือว่าบนร่างของมันไร้ซึ่งไอชีวิตโดยสิ้นเชิง"

เมื่อได้ยินบิดาเตือน เยี่ยหรูเมิ่งจึงพลันได้สติ แท้จริงแล้วบนร่างของสิ่งมีชีวิตตนนี้ปราศจากกลิ่นอายแห่งชีวิตจริงๆ ราวกับคนตายไม่มีผิด!

ทว่าในยามนั้นเอง ซากศพที่เดิมทีหันหลังให้พวกเขากลับหันขวับมา จ้องมองไปยังกลุ่มของเซียวเฉิน

เยี่ยหรูเมิ่งสะดุ้งตกใจ ใบหน้าของอีกฝ่ายขาวซีดไร้สีเลือดแม้แต่น้อย ทั้งดวงตาคู่นั้นยังหม่นหมองไร้ประกายอย่างยิ่ง

"สิ่งมีชีวิตที่มีลมหายใจ!"

ซากศพอันขาวซีดถึงกับเอ่ยปากพูดได้ ทำให้สองคนตระกูลเยี่ยตกตะลึงอย่างยิ่ง หรือว่านี่จะเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใดจริงๆ กันแน่