บทที่ 37 การล่มสลายของตระกูลหวังแห่งจิงตู

บทที่ 37 การล่มสลายของตระกูลหวังแห่งจิงตู

อย่างไรเสียกายาของเซียวเหยียนก็เป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด จำเป็นต้องผ่านการปลุกตื่นเสียก่อนจึงจะสามารถกระตุ้นพลังแห่งกายาขึ้นมาได้

ทว่ากายกระบี่อมตะนิรันดร์กาลของเซียวจ้านกลับแตกต่างออกไป ต้นกำเนิดกายาของเขามาจากระบบ จึงไม่จำเป็นต้องกระตุ้นสิ่งใดมากมายก็ตื่นขึ้นมาแล้ว

เมื่อได้ยินคำให้กำลังใจจากเหล่าคนในตระกูลรอบข้าง เซียวเหยียนจึงกำหมัดแน่น ก่อนจะพยักหน้าลงอย่างหนักแน่น

หลังจากการแสดงอันเปี่ยมล้นด้วยความจริงใจและความซาบซึ้งของเหล่าผู้อาวุโสผ่านพ้นไป พวกเซียวยเว่ก็แยกย้ายกันไปบำเพ็ญเพียรฝึกฝนอย่างขยันขันแข็ง ไม่มีผู้ใดเกียจคร้านแม้เพียงเสี้ยว