บทที่ 31 มรดกมหาจักรพรรดิเอกเต๋า เศษเสี้ยววิญญาณมหาจักรพรรดิ

บทที่ 31 มรดกมหาจักรพรรดิเอกเต๋า เศษเสี้ยววิญญาณมหาจักรพรรดิ

"พวกข้าก็คิดเช่นนั้นขอรับ อย่างไรเสียในเมืองจิ่วจี๋ก็ไม่มีผู้ใดที่สามารถคุกคามพวกเขาทั้งสามคนได้เลย เพียงแต่เป็นเช่นนี้แล้วพวกเราก็ไม่อาจล่วงรู้สถานการณ์ที่แท้จริงของเซียวจ้านได้ ซึ่งอาจเป็นการเพาะภัยเงียบให้แก่ตระกูลโดยไม่รู้ตัว!"

"หากเซียวจ้านยังไม่ตาย ซ้ำยังได้รับวาสนาอันใดเข้า เช่นนั้นวันหน้า..."

หวังหยวนได้ยินดังนั้นก็โบกมือพลางกล่าวว่า "แม้จะไม่รู้สาเหตุการตายที่แน่ชัดของพวกเขาทั้งสามคน แต่เซียวจ้านต้องตาย ตระกูลที่หนุนหลังมันก็ไม่อาจปล่อยให้รอดชีวิตไปได้แม้แต่คนเดียว นี่คือกฎเกณฑ์การกระทำของตระกูลหวังเรามาโดยตลอด หากไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือก็ต้องถอนรากถอนโคน ไม่ละเว้นแม้แต่คนเดียว!"

"เช่นนั้นความหมายของผู้นำตระกูลคือ..."