บทที่ 25 ข้าเป็นเพียงขั้นชีพจรวิญญาณตัวเล็กๆ เท่านั้น

บทที่ 25 ข้าเป็นเพียงขั้นชีพจรวิญญาณตัวเล็กๆ เท่านั้น

สำหรับพวกเฒ่าชะแรแก่ชราที่อายุขัยใกล้จะสิ้นสุดลงเหล่านั้น หากยอมเสี่ยงชีวิตสู้ก็อาจยังพอมีโอกาสรอดอยู่ริบหรี่ แต่ถ้าไม่สู้ก็มีแต่หนทางตายเพียงสถานเดียว

แน่นอนว่ายังมีผู้คนอีกเป็นจำนวนมากที่กำลังแย่งชิงสมบัติล้ำค่าอื่นๆ วิชาบ่มเพาะ อิทธิฤทธิ์ เม็ดยา... ล้วนเป็นสิ่งของที่ผู้คนต่างแก่งแย่ง แม้ว่าผู้ที่ไร้รายชื่อบนทำเนียบจะมีระดับการบ่มเพาะต่ำกว่า ทว่าเล่ห์เหลี่ยมกลอุบายกลับไม่ได้ด้อยไปกว่ายอดฝีมือบนทำเนียบเหล่านั้นเลย หากประจันหน้าตรงๆ สู้ไม่ได้ ก็ย่อมคิดหาวิธีการอื่น

ส่วนบางแห่งก็เป็นการต่อสู้แย่งชิงกันเองระหว่างยอดฝีมือบนทำเนียบ ใครเล่าจะรังเกียจว่ามีสมบัติล้ำค่ามากเกินไป?