กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 4 รางวัลจากเต๋าสวรรค์!
และสิ่งนี้ก็ทำให้เขาหมดความสนใจในสิ่งที่เรียกว่าทำเนียบทองเต๋าสวรรค์ไปโดยสิ้นเชิง ขนาดขั้นจอมภพยังติดอันดับได้ ผู้แข็งแกร่งที่สุดในโลกใบนี้ก็คงมิได้เก่งกาจสักเท่าใดกระมัง!
"ขอบเขตระดับต่ำมากรึ?" เซียวหลิงเทียนและคนอื่นๆ มองเซียวเฉินด้วยสีหน้าพิลึกพิลั่น นี่คือยอดฝีมืออันดับที่ 100 แห่งเอกภพเชียวนะ เป็นตัวตนที่ชั่วชีวิตนี้พวกตนมิอาจเอื้อมถึงแม้แต่เศษเสี้ยวธุลี เหตุใดพอหลุดออกมาจากปากของอีกฝ่าย กลับกลายเป็นขอบเขตระดับต่ำมากไปเสียได้?
"แล้วเจ้าเล่าอยู่ในขอบเขตใดกัน?" เซียวเฟิงเอ่ยถามพลางแย้มยิ้ม เขานึกว่าเซียวเฉินเพียงพูดจาโอ้อวดไปเรื่อย เมื่ออาการบาดเจ็บของเซียวหลิงเทียนหายดีเป็นปลิดทิ้ง เหล่าผู้อาวุโสเช่นพวกเขาก็ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิง ทุกคนต่างมีอารมณ์เบิกบานแจ่มใส
"ขอบเขตไร้เทียมทาน!" อีกฝ่ายตอบกลับด้วยสีหน้าจริงจัง