เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ประวัติศาสตร์ด้านมืด
ต้นฤดูใบไม้ผลิใกล้จะผ่านพ้นไปแล้ว อีกไม่นานก็ใกล้จะถึงช่วงชมดอกซากุระ
ส่วนการวางจำหน่ายเครื่องเกมอย่างเป็นทางการ ก็เหลือเวลาอีกเพียงสามวันสุดท้ายเท่านั้น
ในช่วงสามวันสุดท้าย ศูนย์บันเทิงของโอตะ ทาดาชิก็ปิดทำการชั่วคราว ไม่เปิดให้บริการแก่บุคคลภายนอกอีกต่อไป
แต่เรื่องนี้ก็ไม่อาจขัดขวางผู้คนที่อยากเล่นเกมได้ หน้าประตูร้านมักจะมีคนหยุดยืนชะเง้อคอมองเข้าไปข้างในด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาอยู่เสมอ
ตอนนี้พวกเขาต่างก็อยากเล่นเกมกันใจจะขาด
โดยเฉพาะเวอร์ชันทดลองเล่นของเกมอื่น ๆ อีกหลายเกมที่เพิ่งโผล่มาในช่วงสองวันนี้ ยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกคันไม้คันมือจนแทบทนไม่ไหว
“เฮ้ ทำไมวันนี้ไม่เปิดร้านล่ะ? บอมเบอร์แมนของฉันยังเคลียร์เกมไม่จบเลยนะ!”
“นั่นสิ คอนทรายากขนาดนั้น ก็ควรจะเปิดเครื่องให้พวกเราเล่นตลอดเวลาสิ พวกนายปิดร้านทำไม? ไม่อยากหาเงินแล้วหรือไง?”
“ฉันก็แค่หนุ่มหล่อเงียบ ๆ คนหนึ่ง แค่อยากเล่นเตตริสสักตาอย่างสงบ หวังว่าจะเปิดประตูให้หน่อยนะ”