กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 239 จ้าวหรงอวี่พลิกกลับมาสังหาร
“ดอกเหมยแดงปักแจกันนี้ แม้ได้สภาวะแห่งเจตจำนง ทว่าการจัดคู่กลับดูดาษดื่นไปบ้าง สมแล้วที่เป็นวิสัยทัศน์ของคนจากตระกูลเล็กตระกูลน้อย”
“ขนมหรือ หน้าตาก็พอใช้ได้ ทว่ารสชาตินี้... หวานเลี่ยนเกินไป คงเป็นเพราะพระชายาอยู่ที่เรือนชนบท นานทีปีหนถึงจะได้ลิ้มรสหวานกระมัง”
เสิ่นจือเสวี่ยได้ยินถ้อยคำเหล่านี้เข้าก็เพียงยิ้มบาง ๆ มนุษย์เราก็เป็นเช่นนี้ ย่อมไม่ยอมรับความต่ำต้อยของตนเอง ชอบจับผิดผู้อื่น หารู้ไม่ว่าการทำเช่นนี้กลับทำให้พวกนางดูน่าขันยิ่งนัก
นางทำทีราวกับมิได้ยิน เดินเข้าไปเบื้องหน้าซูกุ้ยไท่เฟย “พระมารดา ข้าได้เชิญคณะดอกบัวมาที่เก๋งริมน้ำถิงหลาน เพื่อให้ท่านได้ผ่อนคลายความเหนื่อยล้า ยินดีจะเสด็จไปทัศนาหรือไม่เพคะ”