กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 231 เสิ่นจื่ออี้ตายแล้ว
พลางเอ่ยกับฮูหยินผู้เฒ่าต่อ “ท่านย่า ท่านอย่าได้กลัวไปเลย น้องรองลงสู่น้ำพุเหลืองไปแล้ว รอจนไปเกิดใหม่ในภพหน้า ภายหน้าย่อมรู้ความว่าจะทำตัวเป็นคนเยี่ยงไร”
แม่นมไช่ “...”
ฮูหยินผู้เฒ่าตัวสั่นเทา “หลานชายของข้า หลานชายของข้า...”
เมื่อเห็นว่าเสิ่นจื่ออี้ท่วมไปด้วยโลหิตทั่วร่างนอนทอดกายอยู่ตรงนั้นจริง ๆ ฮูหยินผู้เฒ่าก็หายใจไม่ทัน พลันหมดสติล้มพับไปทันที
เสิ่นจือฉีแสร้งทำเป็นประคองไม่อยู่ ปล่อยฮูหยินผู้เฒ่าร่วงลงไปกองกับพื้นโดยตรง
แม่นมไช่ตกใจจนหน้าถอดสี อยากจะตัดพ้อตำหนิสักสองสามคำ ทว่าอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นนาย จึงไม่กล้า
นางเองก็อายุปูนนี้แล้ว ย่อมไม่อาจพยุงฮูหยินผู้เฒ่าขึ้นมาได้