เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 229 องค์ชายสี่สิ้นพระชนม์แต่วัยเยาว์
ม้าถูกดึงจนเจ็บ จึงส่ายตัวไปมาอย่างกระวนกระวาย จ้าวอวิ๋นรุ่ยยิ่งหวาดกลัวก็ยิ่งกำแน่นขึ้น
ขันทีน้อยที่จูงเชือกเอ่ยอย่างร้อนรน “องค์ชายสี่ ท่านทรงผ่อนแรงลงหน่อยพ่ะย่ะค่ะ ท่านทำม้าเจ็บ มันจะคุ้มคลั่งเอานะพ่ะย่ะค่ะ”
จ้าวอวิ๋นรุ่ยไม่สนใจฟังแม้แต่น้อย
และในตอนนั้นเอง ม้าตัวนั้นก็คลุ้มคลั่งขึ้นมาจริง ๆ มันสะบัดหลุดจากขันที แล้วพาจ้าวอวิ๋นรุ่ยวิ่งพุ่งชนไปทั่วอย่างไร้ทิศทาง
ชั่วพริบตา ขบวนเกียรติยศที่แต่เดิมเป็นระเบียบเรียบร้อยก็โกลาหลวุ่นวาย นางกำนัลและขันทีตกใจกลัวจนวิ่งหนีเตลิดไปทั่ว
จ้าวหรงอวี่ได้ยินเสียง จึงกำชับเสิ่นจือเสวี่ยประโยคหนึ่ง “ดูแลตัวเองให้ดี!”
จากนั้นก็เปิดม่านรถม้า เท้าถีบส่งแรงลงบนคานรถ ร่างร่อนลงบนหลังม้าใหญ่ตัวสูงเพรียวด้านข้าง แล้วหันหัวม้าพุ่งตรงไปยังลูกม้าตัวนั้นทันที