เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 210 จือเสวี่ยคือดาวนำโชคของจวนโหวจิ้งอัน
เมื่อเห็นเสิ่นจือเสวี่ยกำลังนั่งตรวจดูบัญชีอยู่หน้าโต๊ะหนังสืออย่างสำรวมสง่า โทสะที่เสิ่นหลินชวนเพิ่งรวบรวมมาก็พลันแฟบมอดลง “จือเสวี่ย...”
เสิ่นจือเสวี่ยมิแม้แต่จะเงยหน้า “ท่านพ่อมีคำใดก็พูดมาเถิด ข้าที่นี่มีธุระยุ่งยิ่งนัก”
“องค์หญิงใหญ่เหตุใดจึงได้เชิญเจ้าไปพำนักชั่วคราวเล่า” เขาอึกอัก พลางเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง
“ท่านพ่ออยากจะพูดสิ่งใดก็พูดเถิด ไม่ต้องอ้อมค้อม” เสิ่นจือเสวี่ยกล่าว
เสิ่นหลินชวนมีสีหน้ากระอักกระอ่วน “จือเสวี่ย เจ้าช่างมีวาสนายิ่งนัก ถึงกับเข้าตาเฉินอ๋องได้ ภายหน้าเมื่อกลายเป็นพระชายาเฉินอ๋อง เจ้าควรต้องรู้ไว้ว่าเจ้าก้าวออกไปจากจวนโหวจิ้งอัน”
เสิ่นจือเสวี่ยขยับวางพู่กัน สายตาเรียบเฉยมองดูเขา “แล้วอย่างไรเล่า ท่านพ่อยังอยากจะพูดอะไรอีก”