กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 206 ถูกตบหน้าต่อหน้าธารกำนัล
แต่เขากลับสะกดกลั้นเอาไว้ “จือเสวี่ย เรื่องราวเหล่านี้ล้วนผ่านพ้นไปแล้ว บัดนี้ข้าไม่เฉียดกรายเข้าสู่สถานที่เริงรมย์เสเพลตั้งนานแล้ว”
เขาเอ่ยว่า “คนเราย่อมแปรเปลี่ยนได้”
เสิ่นจือเสวี่ยเอี้ยวกายกลับมา ปรายตามองลู่หมิงหยวนอย่างเหยียดหยาม “เช่นนั้นหรือ เหตุใดข้าจึงได้ยินมาว่า แม่คนสนิทผู้นั้นของคุณชายลู่อย่างเจียงม่านถงตั้งครรภ์ขึ้นมาอีกแล้ว ทั้งยังถูกเจ้าแอบรับตัวออกมาจากเรือนบุปผาโรยเล่า
“คุณชายลู่ช่างใจกล้าราคะเทียมฟ้าเสียจริง ดูท่าแล้ว ที่ฝ่าบาททรงมีราชโองการสั่งโบยห้าสิบไม้คราวนั้น คุณชายลู่คงยังไม่ได้บทเรียนสินะ”
ภายในใจของลู่หมิงหยวนพลุ่งพล่านด้วยโทสะ เขาอุตส่าห์ยอมลดศักดิ์ศรีลงถึงเพียงนี้ ทั้งยังรับปากจะรับนางเป็นอนุ ซึ่งฐานะก็มิได้ด้อยไปกว่าหยวนชุ่ยอิ่งสักเท่าใด แต่นางกลับยังคงเหมือนเมื่อชาติก่อน ไม่รู้จักพอ!