กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 202 ฉีกหน้ากัน
หม่ามัวข่งกล่าว “เช่นนั้นภายหน้า ท่านอ๋องคงต้องลำบากเป็นแน่เจ้าค่ะ”
ฉงหัวตวัดสายตามองนางแวบหนึ่ง “เจ้ายังจะมีแก่ใจไปห่วงเรื่องนี้อีกหรือ ความรู้สึกก็ปล่อยให้พวกเขาค่อย ๆ บ่มเพาะกันไปเองเถิด”
หม่ามัวข่งหวนนึกถึงสีหน้าท่าทางของฮูหยินผู้เฒ่าและหยวนซื่อยามไปส่งของที่จวนโหวจิ้งอันทั้งสองครานั้นแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้า
เวลานี้เสิ่นจือเสวี่ยเดินเข้ามาพอดี
ฉงหัวครั้นพบกันครั้งแรกนางก้าวเข้ามา ก็รีบปรี่เข้าไปกุมมือนางไว้ “ไฉนไม่พักผ่อนในห้องต่ออีกสักหน่อยเล่า”
เสิ่นจือเสวี่ยทรุดกายนั่งลงพร้อมกับฉงหัว “เสด็จพี่หญิง เมื่อคืนข้ายากนักที่จะได้หลับสบายเต็มตื่น ตอนนี้ร่างกายรู้สึกปลอดโปร่งขึ้นมากแล้วเพคะ”
ฉงหัวจึงเบาใจลง “เช่นนั้นก็ดีแล้ว ข้ากำลังจะให้หม่ามัวข่งไปจวนโหวจิ้งอันสักเที่ยว เพื่อบอกกล่าวเรื่องที่เจ้าพักอยู่กับข้าให้ท่านพ่อของเจ้าและคนอื่น ๆ ได้รู้”