ตอนที่ 169 ความเผด็จการของเฉินอ๋อง

ตอนที่ 169 ความเผด็จการของเฉินอ๋อง

รูปโฉมงดงามหากไม่แต่งแต้ม แม้ยังคงอยู่ แต่ไม่โดดเด่นสะดุดตา ผู้คนพบเห็นเพียงเอ่ยชมคำหนึ่ง พอลับตาก็ลืมเลือน

ทว่าหากแต่งกายงดงาม ย่อมดั่งลูกแก้วงามหลุดพ้นธุลี เปล่งประกายเจิดจ้าจับตา ผู้ที่เคยพบเห็นยากจะลืมเลือน

เสิ่นจือเสวี่ยไม่ดึงดันอีกต่อไป

ทุกคนที่อยู่ข้างกายนาง ล้วนปรารถนาให้นางมีความเป็นอยู่ที่ดี

อีกทั้งเมื่อแต่งกายงดงาม อารมณ์ของนางก็พลอยเบิกบานไปด้วย

มู่หลิงติดตามนางไปยังห้องหนังสือนอกเรือนด้วยกัน

ท่านโหวจิ้งอันกำลังจะสั่งคนไปตามนาง เงยหน้าขึ้นก็เห็นนางเดินเข้ามาพอดี

เสิ่นจือเสวี่ยก้าวขึ้นหน้าคารวะเขา “ท่านพ่อ”

เสิ่นหลินชวนพยักหน้า แล้วเอ่ยอีกว่า “ยังไม่รีบคารวะใต้เท้าถานอีก ใต้เท้าถานคือรองเสนาบดีศาลต้าหลี่ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง วัยเยาว์เปี่ยมความสามารถ เจ้าอยู่ที่คฤหาสน์เขากวางหลายปี ได้เขาช่วยดูแลไม่น้อย”