เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 161 การโต้กลับของจ้าวหรงอวี่
ไทเฮาและฮองเฮาได้ไปสี่พับ สองพับที่เหลืออยู่ในมือของซูกุ้ยไท่เฟยพระนาง ไม่นึกเลยว่าครานี้จะมอบให้เสิ่นจือเสวี่ยทั้งหมด
นางที่เป็นเพียงแม่หนูป่าจากชนบทตัวกาลกิณีต่อญาติ มีสิทธิ์อันใดมาได้ของดีถึงเพียงนี้
ของเหล่านี้ล้วนควรเป็นของจือเหยา!
นางแย่งชิงของดี ๆ ของจือเหยาไป
ฮูหยินผู้เฒ่าเคียดแค้นในใจ ทว่าเพราะมีหม่ามัวจวงอยู่ ตรงหน้าจึงมิกล้าแสดงท่าทีอันใดออกมา
หม่ามัวจวงกล่าวอีกว่า “คุณหนูใหญ่สกุลเสิ่น พระนางตรัสว่า ของเหล่านี้ล้วนประทานให้แก่ตัวท่านเองเจ้าค่ะ”
นางเน้นย้ำคำว่า “ตัวท่านเอง” ความหมายคือไม่ให้เข้าคลังของจวนโหวจิ้งอัน
วาจานี้กล่าวกับเสิ่นจือเสวี่ย ทว่าก็เป็นการตักเตือนฮูหยินผู้เฒ่าไปด้วยว่าอย่าได้คิดหมายปองของเหล่านี้
เสิ่นจือเสวี่ยขานรับ