เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 138 ข้าไม่ต้องการให้เจ้ารับผิดชอบ
น้ำในทะเลสาบอันเย็นเยียบเริ่มหมดฤทธิ์ทีละน้อย นางเกาะแขนของจ้าวหรงอวี่ไว้แน่น เล็บแทบจะหักสะบั้น ทว่ามัดกล้ามของจ้าวหรงอวี่นั้นแข็งแกร่งเกินไป จนจิกลงไปไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
มือข้างหนึ่งดึงทึ้งเสื้อผ้าของตนเองอย่างไม่อาจควบคุมได้เสียแล้ว
จ้าวหรงอวี่กดมือของนางเอาไว้ อุ้มนางขึ้นมา แล้วก้าวขึ้นสู่ฝั่ง
อวี๋ไป๋โยนเสื้อคลุมข้ามมาให้ ก่อนจะหันหลังกลับไปในทันที
จ้าวหรงอวี่คลุมร่างนางมิดชิดตั้งแต่ศีรษะอย่างรวดเร็ว
เสื้อคลุมของเขามีขนาดใหญ่โตยิ่งนัก แม้แต่เส้นผมสักเส้นเดียวของเสิ่นจือเสวี่ยก็มิได้เล็ดลอดออกมาให้เห็น
จ้าวหรงอวี่อุ้มนางสาวเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เขาสัมผัสได้ถึงเรือนร่างที่เกร็งแน่นของแม่นางในอ้อมแขน ร่างกายของนางร้อนลวกไปทั้งร่าง แนบชิดกับตัวเขาจนคล้ายจะแผดเผาเขาให้ลุกไหม้ไปด้วย