กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 119 วันครบรอบเสียชีวิตบิดาตระกูลลู่
มารดาลู่เปี่ยมด้วยความกังวลใจ ขมับทั้งสองข้างแซมด้วยผมขาวไม่น้อย วัยเพียงสี่สิบกว่าปี แต่กลับดูประหนึ่งหญิงชราวัยหกสิบ
หากในจวนยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป ท้ายที่สุดย่อมต้องกินจนภูเขาว่างเปล่า
นางเดินไปยังห้องของลู่หมิงหยวน “หมิงหยวน เรื่องที่ท่านแม่บอกกับเจ้า บรรดาร้านค้าที่ท่านตาของเจ้าส่งมานั้น เจ้าจงรีบไปดูแลรับช่วงต่อเถิด
“แม่ร่างกายไม่ดี มีกำลังไม่พอ แต่คนในจวนครอบครัวใหญ่ถึงเพียงนี้ จะปล่อยให้กินจนภูเขาว่างเปล่าไปตลอดไม่ได้”
บาดแผลบนตัวของลู่หมิงหยวนทุเลาลงไปมากแล้ว เขานั่งอยู่ริมหน้าต่าง ในมือถือตำราเล่มหนึ่ง
ทว่า ตำราเล่มนั้นไม่ได้ถูกพลิกหน้ามาเป็นเวลานานแล้ว