กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 107 ล้วนเป็นหญิงงามดาษดื่น
เสิ่นจือเหยาแค่นเสียงเย็น “ย่อมเป็นเช่นนั้น นังสารเลวนั่นอยู่เรือนชนบทมาถึง 8 ปี จิงตูมีผู้ใดที่นางรู้จักบ้าง ย่อมไม่รู้เป็นธรรมดาว่าท่านหญิงอันเหอแทบจะเสียสติเพียงใดเพื่อให้ได้มีบุตรของตนเอง
“อีกทั้งยังชิงชังผู้อื่นที่แอบด่าทอนางลับหลังว่าเป็นแม่ไก่ไม่ออกไข่อย่างยิ่ง ขอเพียงพวกเราชี้นำเสิ่นจือเสวี่ย ให้นางเหยียบถูกเกล็ดต้องห้ามของท่านหญิงอันเหอ เช่นนั้นเรื่องที่นางล่วงเกินทั้ง 2 ตระกูลก็แน่นอนดุจตอกตะปูแล้ว”
เสิ่นจื่อม่อถูไม้ถูมือ “ดี น้องสาว เจ้าว่ามาเถิดว่าจะให้ทำอย่างไร พี่ชายฟังเจ้า”
เสิ่นจือเหยากระซิบกระซาบข้างหูเสิ่นจื่อม่ออยู่ 2-3 ประโยค