เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 104 ท่านหญิงอันเหอ
เสิ่นจือเสวี่ยพยักหน้า มิได้รู้สึกว่ามีสิ่งใดผิดแปลก
มู่หลิงก็เอ่ยถามด้วยความสงสัยเช่นกัน “เป็นอันใดหรือเจ้าคะ แม่นมเหยา เรื่องนี้มีปัญหาอันใดหรือ หลายวันก่อนตอนที่แม่ทัพอวี๋มา ก็เดินเข้าทางประตูข้างด้านหลังมิใช่หรือเจ้าคะ ตรงนี้อยู่ใกล้เรือนหลันจื่อ สะดวกดีออกเจ้าค่ะ”
แม่นมเหยาจึงเม้มปากยิ้ม เฉินอ๋องทรงเป็นบุคคลระดับใดกัน ต่อให้เสด็จไปจวนองค์หญิงใหญ่ พระองค์ก็ไม่มีทางเสด็จเข้าทางประตูหลังเป็นอันขาด
นางมองเสิ่นจือเสวี่ยแวบหนึ่ง
เสิ่นจือเสวี่ยมีสายตาสงบนิ่ง มิได้กล่าวสิ่งใด
แม่นมเหยาจึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูคงเหนื่อยแล้วกระมัง บ่าวชราจะปรนนิบัติท่านล้างหน้าผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเจ้าค่ะ”
“ได้”
แม่นมเหยาปรนนิบัตินางอาบน้ำ ผลัดเปลี่ยนเป็นชุดเสื้อกระโปรงสีแดงทับทิมปักด้วยด้ายทองลายดอกไห่ถังอันสดใสสบายตา