กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 100 เสิ่นจือเหยาขุดหลุมฝังตนเอง
สีหน้าของเฉินเสวี่ยอิงพลันขาวซีดราวกับกระดาษ คุกเข่าตัวสั่นงันงกอยู่บนพื้น “เฉิน เฉินอ๋อง หม่อมหญิง หม่อมหญิงมิได้หมายความเช่นนี้เพคะ”
นางชี้นิ้วมือข้างหนึ่งไปยังเสิ่นจือเสวี่ย “ล้วนเป็นเสิ่นจือเสวี่ยหญิงแพศยาผู้นี้ บิดเบือนความหมายในคำพูดของหม่อมหญิงด้วยเจตนาร้าย นางต่างหากที่สมควรตาย!”
จ้าวหรงอวี่คร้านจะฟังแม้แต่คำเดียว สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเสิ่นจือเสวี่ย แล้วตวาดเสียงเย็น “เสิ่นจือเสวี่ย มือของเจ้ามีไว้ทำอันใด ตบฝ่ามือสั่งสอนไปไม่เป็นรึ
“คาถาเช่นนี้ ตระกูลเฉินของมันคิดจะก่อกบฏหรือไร วันนี้ต่อให้เจ้าฆ่านางทิ้งเสีย จะเป็นไรไป! ฝ่าบาทมีแต่จะทรงชมเชยว่าเจ้ารู้ความ”
ทุกคนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง